Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μονή Παναγίας Μελινίντζης (Μαλεσίνα)

Περιγραφή: Η Μονή της Παναγίας Μελινίντζης βρίσκεται πλάι στη σημερινή Μονή του Αγίου Γεωργίου Μαλεσίνας. Το καθολικό έχει γνωρίσει αλλεπάλληλες καταστροφές από σεισμούς, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει διάφορες κατασκευαστικές φάσεις, από τις οποίες η πρωιμότερη ανάγεται, κατά μια άποψη, στους παλαιολόγειους χρόνους. Η ανωδομή του καθολικού και ο νάρθηκας με το δυτικό εξωτερικό τοίχο κατέρρευσαν πλήρως κατά τη διάρκεια του σεισμού της Αταλάντης το 1894. Αργότερα τοποθετήθηκε μια απλή δίρριχτη στέγη.

Η μονή έχει έναν τραπεζιόσχημο περίβολο, στις τέσσερις πλευρές του οποίου εκτείνονταν τα κελλιά και στο κέντρο του βρισκόταν το καθολικό. Η είσοδος στη μονή γινόταν από τη ΒΔ γωνία του περιβόλου, όπου υπήρχε μικρό ορθογώνιο κτίσμα, πιθανόν πυργίσκος.

Το καθολικό της μονής ανήκει στον τύπο του σύνθετου τετρακιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο ναού. Τα τέσσερα γωνιαία διαμερίσματα καλύπτονταν με ημικυλινδρικές καμάρες. Το συνολικό του μήκος με το νάρθηκα είναι 18,50 μ. και το πλάτος του 10,50 μ.

Κατά τον Π. Λαζαρίδη η αρχική φάση του ναού ανάγεται στους βυζαντινούς χρόνους, ενώ οι τρεις ανατολικές κόγχες ανακατασκευάστηκαν, πιθανόν μετά από σεισμό, στην περίοδο της Φραγκοκρατίας. Ο συντηρητής Τ. Μαργαριτώφ, κατά τη διάρκεια εργασιών το 1963, παρατήρησε την ύπαρξη υπολειμμάτων ζωγραφικού στρώματος στην πρόθεση και το διακονικό, τα οποία κατά τον Π. Λαζαρίδη πρέπει να χρονολογηθούν στην παλαιολόγεια περίοδο. Κατά τον Χ. Μπούρα ο ναός ανεγέρθηκε τον 16ο αι. Βέβαιη είναι η ύπαρξη δύο στρωμάτων μεταβυζαντινών τοιχογραφιών, εκ των οποίων το πρώτο μπορεί να χρονολογηθεί στον 16ο ή τις αρχές του 17ου αι. (πριν από το 1617) και το δεύτερο στον 17ο αι. Το τελευταίο στρώμα των τοιχογραφιών εκτελέστηκε από τον αγιογράφο Δημήτριο Κακαβά εκ Ναυπλίου, όπως μαρτυρεί σχετική επιγραφή.

Κατά τις ανασκαφικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν το 1994 από την 7η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων αποκαλύφθηκαν τα κελλιά περιμετρικά του περιβόλου. Η βόρεια πλευρά των κελλιών ήταν διώροφη και περιελάμβανε θολοσκεπείς αποθηκευτικούς χώρους και κελλιά που προστέθηκαν μεταγενέστερα. Στη νότια πλευρά σώζονται δυο μεγάλα ορθογώνια κτίσματα, εκ των οποίων το ένα στέγαζε πιθανόν την τράπεζα και το άλλο είναι πλήρως ερειπωμένο. Στη δυτική πλευρά αποκαλύφθηκαν πέντε κτίσματα, εκ των οποίων το ένα αποτελούσε ίσως το φωτάναμμα, αφού στο δάπεδό του βρέθηκε εστία και γύρω της κτιστό θρανίο. Το νότιο τμήμα της ανατολικής πλευράς φιλοξενούσε μια σειρά κελλιών, ενώ στο βόρειο τμήμα της βρέθηκε το κελλάρι με μεγάλους πίθους κατά χώραν.

Συγγραφέας: Βασιλική Συθιακάκη, αρχαιολόγος

Υπηρεσιακή Μονάδα:
24η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων

Μαλεσίνα (Νομός Φθιώτιδος)

Πηγή


-->

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα 10 μεγαλύτερα ποτάμια της Ελλάδας

Αλιάκμονας
Βρίσκεται στη Δ. Μακεδονία και είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας με μήκος 297 χλμ. και βρίσκεται ολόκληρος σε ελληνικό έδαφος. Οι άλλοι μεγάλοι ποταμοί (Έβρος, Νέστος και Αξιός) πηγάζουν σε ξένα εδάφη. Το όνομά του είναι σύνθετο και προέρχεται από το άλς (άλας, θάλασσα) και από το άκμων (αμόνι). Μια αρχαία παράδοση λέει ότι όσα πρόβατα έπιναν νερό από τον Αλιάκμονα άλλαζαν χρώμα και γίνονταν λευκά. Η παράδοση αυτή επιβεβαιώνεται από μια καταγραφή του Λατίνου συγγραφέα Πλινίου (23-79 μ.Χ.), που μεταφρασμένη από τα λατινικά, λέει: «Επίσης στη Μακεδονία, όσοι θέλουν να έχουν πρόβατα άσπρα πηγαίνουν στον Αλιάκμονα, όσοι δε μαύρα στον Αξιόν». Ο Αλιάκμονας, πριν γίνει το φράγμα της εκτροπής του (δεκαετία του 1950), δεν είχε σταθερή κοίτη. Συχνά πλημμύριζε και σχημάτιζε εκτεταμένα έλη. Ο ποταμός πηγάζει από τα βουνά Βέρνο, Γράμμο και Βόιο, στα σύνορα της χώρας με την Αλβανία, και εκβάλλει στο Θερμαϊκό κόλπο μεταξύ της Θεσσαλονίκης και της Κατερίνης. Σχεδόν σε όλο…

Κάστρο Πελασγίας (αρχ. Λάρισα Κρεμαστή) (Πελασγία)

Περιγραφή:
Σώζεται οχυρωματικός περίβολος πάχους 2,50 - 2,90 μ., που ταυτίζεται με την ακρόπολη της αρχαίας πόλης των Φθιωτών Αχαιών, Λάρισας Κρεμαστής. Είναι οικοδομημένος κατά το τραπεζιόσχημο και ισοδομικό σύστημα τοιχοποιΐας, χρονολογείται στον 5ο και τον 4ο αιώνα π.Χ., και φέρει ανά διαστήματα πύργους, τρεις πύλες και μία πυλίδα (πλάτους 1,36 μ.).
Υπηρεσιακή Μονάδα: ΙΔ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

Τ.Κ. 35013, Πελασγία (Νομός Φθιώτιδος)

Τηλέφωνο: +30 22310 29992
Φαξ: +30 22310 46106
Email: protocol@idepka.culture.gr


Πηγή



-->

ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ (βίντεο)

clip : ΑΠΟ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΙΝΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ