Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο τελευταίος σκαλιστής ζωγράφος!

Ο Αντώνης Καφούσης ένας από τους τελευταίους «φύλακες» της τέχνης- Υπό εξαφάνιση η ξυλογλυπτική επίπλων
Πενήντα χρόνια πριν, όταν ξεκινούσε να μάθει την τέχνη της ξυλογλυπτικής επίπλων, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι κάποια στιγμή θα έτεινε να εξαφανιστεί ένα επάγγελμα που γνώρισε άνθιση τις δεκαετίες του ’60 και ’70. Τότε υπήρχε μεγάλη ζήτηση για σκαλιστά έπιπλα, σήμερα υφίσταται μόνο χάρη στο μεράκι και την επιμονή τεχνιτών που το έχουν αγαπήσει. 
 Ο Αντώνης Καφούσης αν και συνταξιούχος δεν θέλησε να κλείσει το εργαστήριό του που βρίσκεται σε συνοικία του Ηρακλείου. 
Όχι γιατί υπάρχει ζήτηση από πελάτες, αλλά γιατί για κείνον το σκάλισμα του ξύλου είναι τρόπος ζωής. Καθημερινά πηγαίνει στο εργαστήριό του και επεξεργάζεται με τα εργαλεία του άμορφα ξύλα, δημιουργεί εικόνες, κάδρα και μικρά αγάλματα. Τα εργαλεία του, τα καλέμια, τα σκαρπέλα, τα σφυριά, ακόμα και ο τόρνος, είναι στη θέση τους. Τα σχέδια που ζωγράφισε ο ίδιος είναι τοποθετημένα σε περίοπτη θέση. Η μυρωδιά του ξύλου είναι έντονη. Από παιδί είχε κλίση στη ζωγραφική. Όταν έφθασε σε ηλικία να μάθει μια τέχνη για βιοπορισμό, ζήτησε να γίνει ζωγράφος. Όμως, όπως λέει, τα χρήματα που ζητούσε ο δάσκαλος ήταν πολλά. 
Ως μέση λύση βρέθηκε η μαθητεία κοντά σ’ έναν ξυλογλύπτη. «Ένας θείος μου, που ήταν επιπλοποιός, μου είπε να γίνω σκαλιστής. Τι σκαλιστής, τι ζωγράφος, μου είπε» θυμάται ο κ.Καφούσης. Αρχικά υπήρχε μεγάλη ζήτηση για έπιπλα με σκαλίσματα. «Δεν προλαβαίναμε τις παραγγελίες, όχι μόνο από το Ηράκλειο, αλλά και από τα χωριά» αναφέρει ο ίδιος και εξηγεί ότι οι πελάτες ζητούσαν σκαλίσματα σε μπουφέδες, καρέκλες, κρεβατοκάμαρες, τραπεζαρίες. Οι ξυλογλύπτες συνεργάζονταν με τους επιπλοποιούς, οι οποίοι τους εξηγούσαν τι ήθελαν οι πελάτες. Ο σκαλιστής πολύ συχνά καλούνταν να ζωγραφίσει το σχέδιο και στη συνέχεια να το υλοποιήσει. Οι ξυλογλύπτες ή σκαλιστές επίπλων εκείνη την εποχή ήταν περίπου 17. 
Οι περισσότεροι συνεργάστηκαν δημιουργώντας την ΤΕΞ και παρέμειναν 5 άτομα να εργάζονται εκτός συνεταιρισμού. Όσοι έχουν παραμείνει στο επάγγελμα δεν έχουν πια δουλειά. Ο κ.Καφούσης λέει χαρακτηριστικά «Σιγά σιγά έπεφτε η δουλειά. Τώρα έχει να πατήσει τρία χρόνια άνθρωπος στο μαγαζί, που έτσι κι αλλιώς το διατηρώ γιατί δεν θέλω να κάθομαι και κυρίως δεν θέλω ν’ αφήσω την τέχνη μου. Τώρα πια δουλεύω για τον εαυτό μου». Το παράπονο του Αντώνη Καφούση είναι ότι ποτέ δεν χτύπησε την πόρτα του κάποιος μαθητευόμενος. «Ποτέ στα 50 χρόνια δεν ήρθε ένα παιδί για να μάθει την τέχνη. Το έχουν ρίξει και στα γράμματα. Όμως μου φαίνεται παράξενο. Φοβάμαι ότι η τέχνη θα φύγει εντελώς από τα χέρια μας. Όταν φύγουμε κι εμείς οι τελευταίοι θα σταματήσει τελείως αυτή η δουλειά και θα είναι βιομηχανοποιημένη» καταλήγει.




-->

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα 10 μεγαλύτερα ποτάμια της Ελλάδας

Αλιάκμονας
Βρίσκεται στη Δ. Μακεδονία και είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας με μήκος 297 χλμ. και βρίσκεται ολόκληρος σε ελληνικό έδαφος. Οι άλλοι μεγάλοι ποταμοί (Έβρος, Νέστος και Αξιός) πηγάζουν σε ξένα εδάφη. Το όνομά του είναι σύνθετο και προέρχεται από το άλς (άλας, θάλασσα) και από το άκμων (αμόνι). Μια αρχαία παράδοση λέει ότι όσα πρόβατα έπιναν νερό από τον Αλιάκμονα άλλαζαν χρώμα και γίνονταν λευκά. Η παράδοση αυτή επιβεβαιώνεται από μια καταγραφή του Λατίνου συγγραφέα Πλινίου (23-79 μ.Χ.), που μεταφρασμένη από τα λατινικά, λέει: «Επίσης στη Μακεδονία, όσοι θέλουν να έχουν πρόβατα άσπρα πηγαίνουν στον Αλιάκμονα, όσοι δε μαύρα στον Αξιόν». Ο Αλιάκμονας, πριν γίνει το φράγμα της εκτροπής του (δεκαετία του 1950), δεν είχε σταθερή κοίτη. Συχνά πλημμύριζε και σχημάτιζε εκτεταμένα έλη. Ο ποταμός πηγάζει από τα βουνά Βέρνο, Γράμμο και Βόιο, στα σύνορα της χώρας με την Αλβανία, και εκβάλλει στο Θερμαϊκό κόλπο μεταξύ της Θεσσαλονίκης και της Κατερίνης. Σχεδόν σε όλο…

Κάστρο Πελασγίας (αρχ. Λάρισα Κρεμαστή) (Πελασγία)

Περιγραφή:
Σώζεται οχυρωματικός περίβολος πάχους 2,50 - 2,90 μ., που ταυτίζεται με την ακρόπολη της αρχαίας πόλης των Φθιωτών Αχαιών, Λάρισας Κρεμαστής. Είναι οικοδομημένος κατά το τραπεζιόσχημο και ισοδομικό σύστημα τοιχοποιΐας, χρονολογείται στον 5ο και τον 4ο αιώνα π.Χ., και φέρει ανά διαστήματα πύργους, τρεις πύλες και μία πυλίδα (πλάτους 1,36 μ.).
Υπηρεσιακή Μονάδα: ΙΔ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

Τ.Κ. 35013, Πελασγία (Νομός Φθιώτιδος)

Τηλέφωνο: +30 22310 29992
Φαξ: +30 22310 46106
Email: protocol@idepka.culture.gr


Πηγή



-->

ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ (βίντεο)

clip : ΑΠΟ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΙΝΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ