Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΑΡΥΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ

Οι σημερινές Καρυές ως Λήφακας (Αλήφακας) αναφέρεται  στην πρόθεση το βιβλίο των αφιερωτών του μοναστηριού της Ρεντίνας, κατά το 1640, στα φ.22α - 22β, με τους οικισμούς Μηλιά, Ταουκλί, Κρούμας (;) και Τερβένι. Στα φ. 23α - 24α, υπάρχουν γραφές μεταγενέστερες της πρώτης.
«Την περιοχή  κατείχε ένας Τούρκος , ο Αλής Βακάς, και το χωριό που έγινε μετά ονομάστηκε Αλή-φακά. Το 1897, όταν έφυγαν οι Τούρκοι, το τσιφλίκι αγοράστηκε από τον Κοντογιάννη , που το 1906-1907 το πούλησε στους αδελφούς Μήτσιο και Σπύρο Γκίγκα. Ο Σπύρος πούλησε το μερίδιο του στους πρόσφυγες που ήλθαν από το Μικρό Μοναστήρι της Ανατολικής Ρωμυλίας,. Αργότερα πούλησε και ο Μήτσος το δικό του μερίδιο στους κολίγους και σε διάφορους άλλους από την επαρχία.
Το χωριό κτίστηκε κοντά στα ερείπια της αρχαίας πόλεως «ΕΛΛΑΣ» και πάνω στα ερείπια Τουρκικού χωριού που έφερε το όνομα Αλή-Φακά.
Προέλευση των κατοίκων: οι κάτοικοι είναι ντόπιοι αλλά και πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία. Οι περισσότεροι πρόσφυγες κατάγονται από το Μικρό Μοναστήρι Βουλγαρίας, και μία οικογένεια από το Τσικούρκι Καβακλίου (Δονουδαίων).
Οι πρόσφυγες ήρθαν το 1906 στην αρχή κατέβηκαν με πλοίο στον Πειραιά, ύστερα εγκαταστάθηκαν στην Κόρινθο, κατόπιν στο Καλιφώνι Καρδίτσας, κοντά σε άλλους πρόσφυγες τους Τσαμασιώτες(Ανάβρα) και αργότερα στην σημερινή θέση.
Μια επιτροπή προσφύγων αποτελούμενη από : Τον Σταμάτη Γιαντσικούδη, Θεόδωρο Κακαμανούδη, Βασίλειο Μανωλούδη, Μαυρούδη Καπουρτζιά, Βασίλειο Σκόρδα, Νικόλαο Τσιατσιαλίδη, και Σιδέρη Παπαναστασίου ήλθαν σε συνεννόηση με τον τσιφλικά Γκίγκα στο Δομοκό και αγόρασαν το κτήμα του όπου εγκαταστάθηκαν το 1907 μόνιμα.
Αργότερα ήλθαν στα 1925 οι Ιωάννης Δούκας, Πέτρος Μπακάλης και Χρήστος Μπατζαρακούδης.
  Οι ντόπιοι ήρθαν από άλλα χωριά της Φθιώτιδας έτσι έχουμε:
Κοντογεωργαίους από Καρυά Υπάτης
Τζαμαραίους από τη Φωτιάνα Καρδίτσας
Λαμπραίους-Κουτσουμητραίους από Μακρολείβαδο
Γκουβραίους από Νέα Γιαννιτσού
Βαγγελοπλαίους από Δίβρη
Παλιογανναίους από Κουφόδεντρα
Κυρκαίους από Φτέρη
Καθαργαίους και Πλιατσικαίους από την Καλλιθέα
Κουρδαίοι από το Ζαπάντι (κοντά στην Ξυνιάδα – Άγιο Γεώργιο)
Κουτσουγιανναίους από το Μακρολείβαδο
Τσιγαραίους από την Σπερχειάδα
Παπαδημητραίους από τη Φτέρη.

Διοίκηση: Μέχρι το 1925 οι Καρυές το Πολυδέντρι και το Καραχασάν αποτελούσαν μία κοινότητα της Μαντασιάς.
Από το 1925 πρόεδροι της κοινότητας Καρυών:
1 Δήμος Καράλης 1925-1930
2 Κωνσταντίνος Παλιογιάννης 1930-1935
3Γεώργιος Κύρκος 1935-1940
4 Παπαναστασίου Χ 1941-1946
5 Κύρκος Δ 1947-1949
6 Καραλής Γ 1949-1953
7 Κύρκος Κ 1953-1957
8 Τσιγάρας Ε 1957-1962, 1967-1975
9 Δελημπούρας Α 1962-1967
10 Παλιογιάννης Κ 1975-1980
11 Παπαναστασίου Γ. 1980-1982
Γραμματείς : Παπαναστασίου Σιδέρης 1925-1933,  Παπανάγνου Χρήστος 1933-1938, Κουτσομήτρος Ιωάννης 1938-1941, Καράλης Βασίλειος 1941-1946, Γκούβρας Ανδρέας 1946-1979, Τσιγάρα Ευαγγελία 1979». 
 (ΔΗΜΟΣ ΚΑΡΑΛΗΣ από τον 3ο τόμο των «χρονικών της επαρχίας Δομοκού»).

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα 10 μεγαλύτερα ποτάμια της Ελλάδας

Αλιάκμονας
Βρίσκεται στη Δ. Μακεδονία και είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας με μήκος 297 χλμ. και βρίσκεται ολόκληρος σε ελληνικό έδαφος. Οι άλλοι μεγάλοι ποταμοί (Έβρος, Νέστος και Αξιός) πηγάζουν σε ξένα εδάφη. Το όνομά του είναι σύνθετο και προέρχεται από το άλς (άλας, θάλασσα) και από το άκμων (αμόνι). Μια αρχαία παράδοση λέει ότι όσα πρόβατα έπιναν νερό από τον Αλιάκμονα άλλαζαν χρώμα και γίνονταν λευκά. Η παράδοση αυτή επιβεβαιώνεται από μια καταγραφή του Λατίνου συγγραφέα Πλινίου (23-79 μ.Χ.), που μεταφρασμένη από τα λατινικά, λέει: «Επίσης στη Μακεδονία, όσοι θέλουν να έχουν πρόβατα άσπρα πηγαίνουν στον Αλιάκμονα, όσοι δε μαύρα στον Αξιόν». Ο Αλιάκμονας, πριν γίνει το φράγμα της εκτροπής του (δεκαετία του 1950), δεν είχε σταθερή κοίτη. Συχνά πλημμύριζε και σχημάτιζε εκτεταμένα έλη. Ο ποταμός πηγάζει από τα βουνά Βέρνο, Γράμμο και Βόιο, στα σύνορα της χώρας με την Αλβανία, και εκβάλλει στο Θερμαϊκό κόλπο μεταξύ της Θεσσαλονίκης και της Κατερίνης. Σχεδόν σε όλο…

Κάστρο Πελασγίας (αρχ. Λάρισα Κρεμαστή) (Πελασγία)

Περιγραφή:
Σώζεται οχυρωματικός περίβολος πάχους 2,50 - 2,90 μ., που ταυτίζεται με την ακρόπολη της αρχαίας πόλης των Φθιωτών Αχαιών, Λάρισας Κρεμαστής. Είναι οικοδομημένος κατά το τραπεζιόσχημο και ισοδομικό σύστημα τοιχοποιΐας, χρονολογείται στον 5ο και τον 4ο αιώνα π.Χ., και φέρει ανά διαστήματα πύργους, τρεις πύλες και μία πυλίδα (πλάτους 1,36 μ.).
Υπηρεσιακή Μονάδα: ΙΔ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

Τ.Κ. 35013, Πελασγία (Νομός Φθιώτιδος)

Τηλέφωνο: +30 22310 29992
Φαξ: +30 22310 46106
Email: protocol@idepka.culture.gr


Πηγή



-->

Η Μονή Ελεούσης Ξυνιάδος Δομοκού, εόρτασε την εύρεση της Ιεράς Εικόνος

Την εύρεση της θαυματουργού Εικόνος της Παναγίας Ελεούσης στην ομώνυμη Ιερά Μονή της Ξυνιάδος εόρτασε η Ιερά Μητρόπολη μας κατά το διήμερο 20 και 21 Ιουνίου με κάθε λαμπρότητα και τη συμμετοχή χιλιάδων προσκυνητών από την Θεσσαλία και άλλα διαμερίσματα της Ελλάδος, οι οποίοι ιδιαιτέρως ευλαβούνται την Παναγία Ελεούσα. Ο φετινός εορτασμός πραγματοποιήθηκε με την παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβαΐδος κ. Πορφυρίου και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Νικολάου. Την παραμονή της εορτής τελέσθηκε Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός στον οποίο εχοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Θηβαΐδος με τη συμμετοχή πολλών Ιερέων από την Φθιώτιδα και από άλλες Μητροπόλεις που εν τω μεταξύ είχαν έρθει με πολλά λεωφορεία.   Κατά την διάρκεια της αρτοκλασίας που έγινε στη φιάλη της Ιεράς Μονής ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Νικόλαος προσεφώνησε τον Σεβασμιώτατο κ. Πορφύριο, τον ευχαρίστησε για την παρουσία του και αφού αναφέρθηκε δι’ ολίγον στην ιστορία της ιεράς Εικόνος τον παρεκάλεσε να κηρύξει τον …