Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2011

Η Σπερχειάδα

Η Σπερχειάδα είναι κωμόπολη της Φθιώτιδας. Βρίσκεται 35 χιλιόμετρα δυτικά της Λαμίας, ενώ είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κωμόπολη της Δυτικής Φθιώτιδας και έδρα του Δήμου Μακρακώμης (2.875 κάτοικοι). Είναι κτισμένη στους πρόποδες του όρους Γουλινά και αποτελούσε μέχρι 31-12-2010, την έδρα του ομώνυμου δήμου, ο οποίος αποτελούταν από 20 τοπικά διαμερίσματα με συνολικό πραγματικό πληθυσμό 10.594 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Η Σπερχειάδα κτίστηκε προς το τέλος της Τουρκοκρατίας και μετά την άλωση του Σουλίου από τον Αλή πασά.  Η αρχική ονομασία της ήταν Αγά, ονομασία που προήλθε από την έδρα του αφέντη της περιοχής, Τούρκου Αγά, όμως το 1904 η κωμόπολη πήρε το όνομα Σπερχειάδα από το ομώνυμο ποτάμι, τον Σπερχειό. Σημείο αναφοράς ο Σπερχειός ποταμός. Διιπετής, Διογέννητος δηλαδή κατά τον Όμηρο και οι αρχαίοι κάτοικοι της κοιλάδας τον λάτρευαν σα θεό. Εδώ πιστεύουν πολλοί ήταν το βασίλειο του Πηλέα και από εδώ ξεκίνησε ο Αχιλλέας με τους Μυρμηδόνες του να κυριέψει το κάστρο τη…

Τα παιχνίδια με την μπάλα και το ποδόσφαιρο στην Αρχαιότητα

Η προέλευση του ποδοσφαίρου χάνεται κυριολεκτικά στα βάθη του παρελθόντος. Υπάρχουν ιστορικά αρχεία που μαρτυρούν την ύπαρξη προγενέστερων τύπων ποδοσφαίρου στην Κίνα, στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Παίζονταν πολλά παιχνίδια με αντικείμενα που ομοίαζαν με μπάλα. Δεν μπορούμε όμως να πούμε με βεβαιότητα, ότι το ποδόσφαιρο αποτελεί την απευθείας εξέλιξη κάποιου από αυτά τα παιχνίδια της αρχαιότητας.
Υπάρχουν ακόμα πολλές πληροφορίες, για κάποια παιχνίδια που παίζονταν κατά καιρούς και παρουσίαζαν μερικά κοινά χαρακτηριστικά με το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Προέρχονται από διάφορες χώρες και αντιστοιχούν σε διάφορες εποχές. Αυτό αποδεικνύει ότι τα παιχνίδια με τη μπάλα ήταν ευρέως διαδεδομένα σε όλες τις εποχές. Μερικά από αυτά μάλιστα, παίζονταν από ομάδες αντιμέτωπες, που έσπρωχναν την μπάλα ακόμα και με τα πόδια, προκειμένου να επιτύχουν να περάσει σε μια καθορισμένη ζώνη και με αυτόν τον τρόπο να αποκτήσουν ένα προβάδισμα απέναντι στον αντίπαλου. Δεν μπορούμε να πούμε ότι σε κάποιο από αυτά τ…

Ἱερὰ Μονὴ Δαμάστας, ἡ θέση της στὸν χῶρο καὶ τὸν χρόνο

Ἱερὰ Μονὴ Δαμάστας, ἡ θέση της στὸν χῶρο καὶ τὸν χρόνο
Ἔκδοσις Ἱ. Μ. Δαμάστας Δαμάστα 2009 © Ἱ. Μ. Παναγίας Δαμάστας, Δῆμος Γοργοποτάμου Λαμίας
ΠΡΟΛΟΓΟΣ Τὸ μικρὸ αὐτὸ ἐνημερωτικὸ ἔντυπο ἀπευθύνεται μὲ ἀγάπη πρὸς τοὺς εὐλαβεῖς προσκυνητὰς τῆς ἱστορικῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Παναγίας Δαμάστας καὶ προσφέρει στοιχεῖα τινὰ διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν ζωὴν τοῦ Ἱεροῦ της Θεοτόκου προσκυνήματος, ὥστε ὁ κάθε ἐπισκέπτης νὰ γνωρίζει ποὺ εὑρίσκεται καὶ νὰ πληροφορεῖται ποία εἶναι ἡ συμβολὴ αὐτῆς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς στὴ ζωὴ τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Ἐκκλησίας, στὴ διαδρομὴ τῶν αἰώνων.
Κέντρο τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος εἶναι ἡ Ἁγία εἰκόνα τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία ἔχουσα χάριν καὶ εὐλογίαν θαυματουργεῖ εἰς τοὺς προσερχόμενους μὲ πίστη καὶ ἐκζητοῦντας τὴν μεσιτεία Της. Δαμάστα ὀνομάζεται, διότι δαμάζει τὸν πόνο καὶ ἀπαλλάσσει τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὰ βάσανα καὶ τὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς. Τὰ θαύματά της εἶναι ἀναρίθμητα καὶ οἱ εὐεργεσίες της ἀπερίγραπτες. Ἡ Ἐκκλησία Της εἶναι μιὰ ἀέναος πηγὴ συμπαθείας πρὸς κάθε πονεμένο ἄνθρωπο. Τὸ Μο…

Η Μακρακώμη

Η Μακρακώμη είναι κωμόπολη, του ομώνυμου δήμου της Φθιώτιδας. Χτισμένη στις νότιες πλαγιές της δυτικής Όθρυος και σε υψόμετρο 280 μ., δεσπόζει συγκοινωνιακά, διοικητικά και οικονομικά, προσφέροντας αισθητική απόλαυση στον επισκέπτη, με θέα στο Σπερχειό ποταμό και την κοιλάδα του. Φιλοξενεί ιστορία, πολιτισμό και συνάμα σύγχρονη υποδομή και γραφικό χρώμα. Βρίσκεται 31χλμ δυτικά της Λαμίας, 500μ περίπου βόρεια του Σπερχειού ποταμού και αποτελεί Δήμο του νομού και επαρχίας Φθιώτιδας. Ο καταγεγραμμένος αριθμός κατοίκων ήταν 2.374 κάτοικοι (1981), 2.717 κάτοικοι (1991) ενώ σήμερα ο πραγματικός πληθυσμός ανέρχεται περίπου σε 2.226 κατοίκους ενώ ο πληθυσμός του ομώνυμου δήμου ανέρχεται σε 7.132 κατοίκους (2001). Μέχρι το 1916 ονομαζόταν Βαρυμπόπη, οπότε και μετονομάστηκε σε Μακρακώμη. Μακρακώμη αρχαία πόλη των Αινιάνων, με την αρχαία Ακρόπολη ισοδομικού ρυθμού να διασώζεται μέχρι σήμερα ΒΑ της πόλης καθώς επίσης και ερείπια αρχαίων κτισμάτων. Ηρωική πόλη της κατοχής και της αντίστασης, μνημείο α…

Αθλητικοί αγώνες στην Προϊστορία

Ο Ιππίας από την Ηλεία, σοφιστής του 5ου αιώνα π.Χ., συγκρότησε τον πρώτο κατάλογο νικητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σύμφωνα με αυτόν, το πρώτο αγώνισμα, ο δρόμος, διοργανώθηκε στην Ολυμπία για πρώτη φορά το 776 π.Χ. προς τιμήν του Ολύμπιου Δία. Από μεταγενέστερες αρχαίες πηγές γίνεται γνωστή η μεγάλη σημασία που απέκτησε σταδιακά ο θεσμός των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ ήδη από τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. συγκαταλεγόταν στις μεγαλύτερες και πιο γνωστές πανελλήνιες διοργανώσεις. Ωστόσο, οι Ολυμπιακοί δεν ήταν οι πρώτοι αγώνες στην ιστορία της Μεσογείου. Στην αρχαία Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία έχουν βρεθεί ανάγλυφα σκαλισμένα σε τάφους βασιλέων και ευγενών που φέρουν αθλητικές σκηνές, από τα οποία φαίνεται ότι οι λαοί αυτών των περιοχών είχαν τη δική τους μακρά παράδοση αθλητικών αγώνων. Δεν είχαν όμως καθιερώσει τακτικές εκδηλώσεις και, όταν συνέβη αυτό, πιθανότατα τις παρακολουθούσαν μόνο οι βασιλείς και η ανώτερη τάξη. Στη μινωική Κρήτη ιδιαίτερη μέριμνα δινόταν στη γυμναστική. Τα ταυροκαθ…

Στοιχεία ανθρώπινης ζωής από τεκμήρια 130.000 χρόνων στην Κρήτη

Στοιχεία ανθρώπινης ζωής από τεκμήρια 130.000 χρόνων στην Κρήτη Τα αποτελέσματα της έρευνας στις περιοχές Πλακιά-Πρέβελη
Παρά τη μακρόχρονη διερεύνηση της Κρητικής προϊστορίας, αδιαμφισβήτητα τεκμήρια κατοίκησης της νήσου πριν τη Νεολιθική περίοδο (7.000-3000 π.Χ.) δεν είχαν μέχρι πρόσφατα εντοπισθεί.Το 2008 και 2009 διεπιστημονική ομάδα υπό τη διεύθυνση του Thomas Strasser (Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα ) και της Ελένης Παναγοπούλου (Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος) διενήργησε επιφανειακή έρευνα στην περιοχή του Πλακιά στη νότια Κρήτη με στόχο τον εντοπισμό Μεσολιθικών καταλοίπων (10.000-7.000 π.Χ.). Η ομάδα-σύμφωνα με τελευταία ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού- ανακάλυψε όχι μόνο Μεσολιθικές, αλλά και Παλαιολιθικές θέσεις, οι κυριότερες των οποίων βρίσκονται στο φαράγγι του Πρέβελη και χρονολογούνται από το 130.000-700.000 πριν από σήμερα. Τα εργαλεία (χειροπελέκεις και τσεκούρια) παραπέμπουν στην Αχελαία πολιτισμική παράδοση, η οποία συνδ…

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΣΤΟ ΔΟΜΟΚΟ: ΟΛΗ Η ΠΟΛΗ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΟΛΗ Η ΠΟΛΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ !!!!

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ  ΣΤΟ ΔΟΜΟΚΟ ΟΛΗ  Η  ΠΟΛΗ  ΜΙΑ  ΠΑΡΕΑ  ΟΛΗ  Η  ΠΟΛΗ  ΕΝΑ  ΤΡΑΓΟΥΔΙ !!!! 
ΜΕΤΑ  ΑΠΟ  ΠΟΛΛΑ  ΧΡΟΝΙΑ  ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ  ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΣΤΟ ΤΟΠΟ  ΜΑΣ, ΣΤΟ ΔΟΜΟΚΟ ΜΑΣ !!!!! ΒΑΛΤΕ  ΤΗ  ΣΤΟΛΗ  ΣΑΣ  ΚΑΙ  ΞΕΦΑΝΤΩΣΤΕ  ΚΑΙ  ΜΗ  ΞΕΧΝΑΜΕ  ΟΤΙ  ΤΟ  ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ  ΜΑΣ  ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ  ΟΛΟΥΣ   ΚΑΙ  ΕΧΕΙ  ΠΟΛΛΑ  ΝΑ ΔΩΣΕΙ……..
ΤΗΝ  ΟΡΓΑΝΩΣΗ  ΤΗΝ ΕΧΕΙ  Η  ΟΜΑΔΑ " ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ "
ΔΗΛΩΣΤΕ  ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ  ΣΤΑ  ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
6986015461 ΚΑΙ  6986107707.

...............................

Εθνική Συνείδηση…

Της Έφης Σέλλιου Αν χρειαζόταν να δώσουμε μια σύντομη ερμηνεία της εθνικής συνείδησης και των χαρακτηριστικών αυτής θα ήταν σίγουρα το όμαιμον, το ομόγλωσσον, τα κοινά των θεών ιδρύματα, το ομότροπον και η συνειδητοποίηση αυτών. Μακριά από κάθε τάση για φυλετισμό ή σωβινισμό, η κοινή καταγωγή, η κοινή γλώσσα, η θρησκεία και τα κοινά ήθη και έθιμα υπήρξαν πάντα τα ενωτικά στοιχεία του ελληνισμού.
Η εθνική συνείδηση στην ιστορία της Ελλάδας φαίνεται να δημιουργείται είτε μπροστά στην κοινή απειλή, είτε σε περιόδους οικονομικής ή πολιτιστικής και πνευματικής ανάκαμψης και αυτοπεποίθησης. Ήδη από το 499 π.χ και υπό την Περσική απειλή οι Έλληνες ενώθηκαν για να αντιμετωπίσουν τον κοινό κίνδυνο. Στο Βυζάντιο, οι ελληνικοί πληθυσμοί βλέποντας γύρω τους τον κίνδυνο του αφανισμού, ξαναβρίσκουν την εθνική τους συνείδηση μέσω του χριστιανισμού.
Τον 19ο αιώνα παρατηρήθηκε τόνωση της εθνικής συνείδησης μέσα από ιδεολογικές ωσμώσεις. Οι λόγιοι αποκρυστάλλωσαν την εθνική ιδέα και την μετασχημάτισαν σε …

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης (Ψαρά 1793 ή 1795 – Αθήνα 2 Σεπτεμβρίου 1877) ήταν σημαντική μορφή του ναυτικού αγώνα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα ναύαρχος και πολιτικός, πρωθυπουργός της Ελλάδας κατά τα έτη 1864-65 και 1877. O Κωνσταντίνος Κανάρης (1790 ή 1793 – 1877) είναι σημαντική μορφή του ναυτικού αγώνα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα ναύαρχος, υπουργός και πρωθυπουργός της Ελλάδας κατά τα έτη 1864-65 και 1877. Το επώνυμο Κανάρης μάλλον είναι Ψαριανός παράτιτλος (= Ψαριανό παρατσούκλι) και όχι το γνήσιο όπως θα δούμε. Το πραγματικό όνομα του Κανάρη ήταν Κωνσταντής Νικολάου Σπηλιωτέας. Η ετυμολογία του ονόματός του κατά μίαν άποψη προέρχεται από το καρνάγιο (ιταλικά carenaggio = ναυπηγείο). Αρχικά από το Καρνάγιος έγινε Κανάριος και τελικά Κανάρης. Με την ίδια μέθοδο, στα Ψαρά «μετωνομάσθη ο γνωστός πυρπολητής Ιωάννης Δημουλίτσας εις Πατατούκον».(Δημήτριος Γατόπουλος, 1937). Υπάρχει και δεύτερη εκδοχή. Κατά το ημερολόγιο του γιού του πυρπολητή Αρι…

Παπαφλέσσας

Ο Γεώργιος Φλέσσας (1788-1825) ή περισσότερο γνωστός ως Παπαφλέσσας ή Γρηγόριος Δικαίος ήταν κληρικός, πολιτικός και αγωνιστής, ήρωας της Eλληνικής Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πολιανή Μεσσηνίας, φοίτησε στη Σχολή Δημητσάνας, και μόνασε στο μοναστήρι της Παναγιάς της Βελανιδιάς, στην Καλαμάτα όπου πήρε το όνομα Γρηγόριος (παπάς Παπαφλέσσας). Εξαιτίας του χαρακτήρα του εγκατέλειψε την Πελοπόννησο περνώντας στην Ζάκυνθο, και αργότερα πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης από τον Γρηγόριο Ε΄ με το εκκλησιαστικό Οφφίκιο «Δικαίος». Στην Κωνσταντινούπολη γνωρίστηκε με τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο, ο οποίος τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία. Στάλθηκε στις παραδουνάβιες ηγεμονίες (Μολδαβία και Βλαχία), για να προπαρασκευάσει την Επανάσταση. Όταν ο Υψηλάντης αποφάσισε να ξεκινήσει ένοπλο αγώνα από τη Μολδοβλαχία, η Φιλική Εταιρία τον Ιανουάριο του 1821 έστειλε τον Παπαφλέσσα στην Πελοπόννησο για να ξεσηκώσει κι εκεί τον λαό. Διόρισε Αρχιστράτηγο Πελοποννήσου το…

Εδώ έζησε και βασίλευσε ο Εύρυτος

Το όνομα Εύρυτος το συναντάμε τακτικά στην αρχαιότητα . Π.χ. οΕύρυτος των Επειών ήταν ο ένας από τους δύο Μολίονες, γιος του Άκτορα και αδελφός του Κτεάτη. Ο ένας από τους Γίγαντες, που φονεύθηκε από το Διόνυσο κατά τη Γιγαντομαχία. Ο γιος του Ιππόωντα, που φονεύθηκε από τον Ηρακλή. Ο Εύρυτος της Κυρήνης, βασιλιάς της Κυρήνης και ο Εύρυτος του Ερμή, γιος του Ερμή. Ο γνωστότερος όμως Εύρυτος ήταν βασιλιάς της Οιχαλίας γιός του Μελανέα και της Στρατονίκης, και εγγονός του θεού Απόλλωνα. Συνδέεται με τον μυθικό κύκλο του Ηρακλή ως πατέρας της Ιόλης. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Εύρυτος κληρονόμησε το θεϊκό τόξο , δώρο του Απόλλωνα, και το άφησε με τη σειρά του στον γιο του Ίφιτο. Ο ίδιος ήταν άριστος τοξότης, όπως όμως συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις μυθολογικών ηρώων, καυχήθηκε για την τοξευτική του δεινότητα και προκάλεσε τον Απόλλωνα σε μονομαχία. Ο Απόλλωνας τον τιμώρησε με θάνατο, είτε άμεσα, είτε έμμεσα δια του Ηρακλέους. Στον κατάλογο των πλοίων ( Ιλιάδα Β 594) ο Εύρυτος αναφ…